1.Treścią mojego wystąpienia było jak najdokładniejsze przedstawienie Postaci która została mi przydzielona (Tonks). Chciałem również zawrzeć w mojej wypowiedzi zadania które musieliśmy również przedstawić.

2. Najtrudniejszy był dla mnie stres który mnie niesamowicie dręczył ja chyba miałem najgorzej ponieważ występowałem pierwszy miałem wiele do opowiedzenia lecz nie wiedziałem co mogę opowiedzieć a co nie.

3. Łatwe dla mnie było przygotowanie wypowiedzi ponieważ miałem  bardzo dużo pomysłów które mogłem wykorzystać.

4. Zapytałem Lupina o to czy wie jak jest produkowany eliksir przez Snape’a a on odpowiedział, że Snape miał bardzo drogie składniki i tylko on wie jak się produkuje ten eliksir nie wyjaśniło mi to dużo bo bardzo chciałem wiedzieć jak ten eliksir był produkowany.

5.Chciałem jeszcze zapytać Rona czy zna imiona całego swojego rodzeństwa? Ponieważ byłem bardzo ciekawy czy je zna bo nie zawarł ich w swojej wypowiedzi. Chciałem zapytać jeszcze Snape’a o składniki które występowały w eliksirze dla Lupina? Ponieważ Lupin powiedział, że te drogie składniki zna tylko Snape a bardzo byłem tego ciekaw.

  

6. Gdy bym był tym bohaterem którego prezentowałem (Tonks), to nie chciałbym poznać Harry’ego, ponieważ trzymali się razem a później toczyła się walka z udziałem Harry’ego a jak trzymali się razem to wypadało by mu pomóc a tej walki nie chciałbym widzieć.

"W skórze" Ginny

  Nie jestem miłośniczką serii książek o Harrym Potterze, chociaż interesują mnie teksty fantastyczne. „Harry Potter i Zakon Feniksa” był moją lekturą, więc sięgnęłam po tę powieść. W przeciwieństwie do niektórych rówieśników, wcześniej nie obejrzałam nawet żadnej części z tego cyklu. Harry Potter i jego losy były mi znane jedynie z opowieści innych, dlatego nie znałam szczegółów jego życia oraz przygód.

  Lubię wyzwania, dlatego do prezentacji nie wybrałam żadnej z kluczowych postaci. Bohaterka, na którą się zdecydowałam to „Ginny”, czyli Ginewra Molly Weasley. Jest ona najmłodszą, a zarazem jedyną córką Molly i Arthura Weasley'ów oraz siostrą znanego Rona, przyjaciela głównego bohatera Harrego. Ciężko jest mi stwierdzić, czy jest to postać drugoplanowa, czy epizodyczna. Pojawia się ona w kilku ważnych scenach, ale nie odgrywa w nich najważniejszej roli. Dlatego temat związany z przyjaźnią w przypadku tej postaci i czytelnika, który nie znał innych części, wydał mi się naprawdę sporym wyzwaniem. Jako postać, z którą zaprzyjaźniła się Ginny wybrałam równie niepospolitą bohaterkę, którą była Luna Lovegood.

  Jak już wcześniej napisałam nie miałam zbyt dużej wiedzy o mojej bohaterce, co stanowiło naprawdę duży problem. Wiedzę z książki Zakon Feniksa poszerzyłam o informacje znalezione głównie w internecie: na wielu portalach oraz blogach fanów. Zdziwiłam się z faktu jak wiele informacji potrafią wyciągnąć miłośnicy twórczości Rowling, podczas gdy mnie umknęło wiele szczegółów, które w momencie czytania wydawały się mało istotne.

  Kiedy zebrałam już wszystkie informacje na temat związany z Ginny praca szła mi łatwo i szybko. Postać, o której wiem dużo jest prostsza do przedstawienia. Szczególnie jest to potrzebne podczas opisywania uczuć. Wielu aktorów zanim wcieli się w postać, zachowuje się się tak jak jego bohater oraz sięga po rady u specjalistów z danej dziedziny. Po dłuższych przygotowaniach aktor utożsamia się ze swoją postacią, dzięki czemu wydaje się ona jak prawdziwa. Tak było również ze mną. Kiedy przymierzałam strój poczułam się, jak uczennica Hogwarthu.

  Neville jest postacią drugoplanową, dlatego z książki nie dowiedziałam się o nim tak dużo jako o Harry'm, Ronie czy też Hermionie. Moje pytanie skierowane było do Borysa, który wcielił się w tą postać. Podczas swojej prezentacji, mój kolega, wspomniał, że jego babcia porównywała go do jego ojca. Zaciekawiło mnie to, więc zapytałam mojego kolegę, czy nauczenie się poprawnego używania wielu zaklęć sprawiło, że babcia doceniła go. Mój kolega odpowiedział, że dzięki GD, babcia zmieniła o nim zdanie na lepsze. Wyjaśniło mi to moją wątpliwość, ponieważ Neville wydawał mi się miłą osobą, a babcia była jego jedyną bliską osobą, która sprawowała nad nim opiekę.

  Podczas lekcji zabrakło mi czasu na zadanie pytania Juli, czyli Szalonookiemu Moody'emu. Miała ona bardzo trudne zadanie, ponieważ musiała odegrać rolę mężczyzny. Chciałam ją zapytać o to, co stało się z jego okiem, bo nie wiedziałam czy był to skutek przykrego wypadku, zaklęcia czy jeszcze innych okoliczności. Dla równowagi, drugą osobą, mającą równie trudne zadanie, której chciałam zadać pytanie był Wiktor, który opowiadał o Tonks. Czarodziejka była młodą osobą, więc chciałam wiedzieć jak długo należy do Zakonu Feniksa. Na oba te pytania odpowiedź muszę znaleźć sama.

  Jestem teraz w trakcie czytania książki „Trzej Muszkieterowie” Aleksandra Dumas, gdzie kwestia przyjaźni jest bardzo ważną sprawą. Na bohaterów wszędzie czekają niebezpieczeństwa. Pojawia się w moje głowie pytanie, czy dla wyższych celów można narażać życie i zdrowie przyjaciół. Wracając do książki o Harrym Potterze, Ginny osobiście przekonuje Harry'ego, żeby zabrał również ją, Lunę i Nevilla na niebezpieczną wyprawę do Ministerstwa Magii. Nie wiem czy narażałabym życie przyjaciół, po to, aby przekonać się, że wizje głównego bohatera są prawdziwe.
   Nie wiem, co mogłoby się wydarzyć, gdybym jako Ginny podjęła inną decyzję, ponieważ rozwiązań jest nieskończenie wiele. Pewnych rzeczy nie powinno się zmieniać, gdyż każde działanie powoduje inny skutek. Być może Syriusz by nie zginął, a Dumbledor'e rozwiązałby tą sytuację inaczej i to byłoby chyba najlepsze rozwiązanie. Mogłoby być również zupełnie odwrotnie. Zginąć mógł Harry, a Lord Voldemort zawładnąć światem. Są też rozwiązania pośrednie. Wszystko mogłoby się potoczyć prawie identycznie, lecz podczas ataku czterech śmierciożerców zginęłabym sama, ponieważ nie byłoby osoby takiej jak Luna, która ryzykując własne życie próbowałaby mnie obronić.

Weronika G.

,,Harry Potter i Zakon Feniksa''(Asia)

  W naszym projekcie zostałam wybrana do przedstawienia postaci Cho Chank. Jest ona z pochodzenia Chinką. Ma ciemne włosy i oczy ubiera się głównie w mundurki szkolne. Jest uczennicą Hogwartu czyli szkoły magii i czrodziejstwa. Została ona przydzielona do domu Ravenclaw. Gra w szkolnej drużynie quidditch'a na pozycji szukającej.

  W przygotowaniu i przedstawieniu mojej prezentacji trudność sprawiło mi ubranie w słowa moich myśli i uczuć dotyczących przyjaźni. Udało mi się to, ponieważ zamiast próbować układać zdania w myślach układałam je na głos i zapisywałam na kartce.

  W przygotowaniu i przedstawieniu mojej prezentacji trudność nie sprawiło mi mówienie przed klasa, ponieważ wyobraziłam sobie, że przede mną nikogo nie ma.

  Zapytałam Gini (Weronikę) o to skąd zna Zakon Feniksa, a ona odpowiedziała W domu w, którym mieszkam odbywały się bardzo tajne spotkania wyjaśniło mi to wszystko, bo już wiedziałam skąd znała wszystkich jego członków.

  Chciałam zapytać Nevila (Borysa) o to dlaczego Harry Potter stanowi dla niego wzur, ponieważ jak dla mnie jest on wybuchowy i za bardzo skryty.

  Chciałam zapytać Hermionę (Roksi) o to czy ma jakieś magiczne zwierzę, ponieważ byłam tego ciekawa.

  Gdybym była Cho nie wykorzystała bym uczuć Harry'ego po to, żeby dowiedzieć się więcej o śmierci Cedrika Digory'ego, ponieważ gdyby Hary dowiedział się, że jestem z nim tylko po to żeby uzyskać pewni informacje, ponieważ mogło by to go załamać i zranić

                                                                                          

Joanna Jałowiecka

Longbottom o przyjaźni

  Moim zadaniem na lekcji języka polskiego było przedstawienie postaci Nevil'a Longbottom'a z książki o Harrym Potterze. Treścią mojego projektu była przyjaźń. Mój bohater dzięki przyjaźni stał się odważniejszym i lepszym człowiekiem. Przyjaźń spowodowała w Nevil'u wiele zmian na lepsze. Stał się na przykład mniej gapowaty. Wiedział, że może polegać na Harrym, Hermionie i Ronie, a oni na nim.
Na prezentacji najtrudniejszą dla mnie była sytuacja podczas, której koledzy i koleżanki patzryli na mnie, kiedy musiałem stać na środku, a oni na mnie patrzyli. Czułem wtedy dyskomfort i bardzo się stresowałem. Lęk ten starałem się pokonać patrzeniem w kartkę. Wtedy nie widziałem jak oni na mnie patrzą.
Z łatwiejszych rzeczy w tej prezentacji i przygotowaniach do niej było przypominanie sobie scenek z filmu, ponieważ wiele razy go oglądałem i uprościło mi to pisanie i mówienie na prezentacji.
Jeżeli chodzi o pytanie jakie zadałem na tej lekcji to było to pytanie do Weroniki o to ile lat ma w książce jej postać czyli Hermiona. Wera udzieliła mi odpowiedzi, że między 15 a 16 lat.
Chciałem zadać również pytanie Tomkowi ile lat miała jego postać jednak Tomek mnie nie wybrał i nie wiem ile ten bohater miał lat. Chciałem zadać pytanie także Roksanie czy jej postać miała rodzeństwo, ale również nie mam odpowiedzi na moje pytanie , bo nie zostałem przez nią wybrany.
Gdybym był Nevil'em to starałbym się nie gubić mojej ukochanej żaby Teodory tylko opiekowałbym się nią jak najlepiej potrafię.

Borys