adopt your own virtual pet!

adopt your own virtual pet!

Wojtek

,,Jestem dziwnym stworem z Baśnioboru" (Roksana)

 Witajcie!
Nazywam się Roxu. Jestem piękną driadą leśną. Mieszkam w drzewie i jestem duchem drzew. Driady nie tylko opiekują się drzewami, opiekują się jeszcze zwierzętami roślinami, ogólnie wszystkim co jest w lesie. Królestwo driad stoi na środku samego Baśnioboru, a inne drzewa (domy driad) stoją na około i stanowią las. Każda driada ma przypisane do siebie drzewo. Driady są niewidzialne chyba, że zdarzy się coś ważnego to wtedy stają się widzialne. Pewnego dnia w Baśnioborze gdy przechodziłam nazbierać jagody usłyszałam, że ktoś idzie, więc szybko pobiegłam do domu. To był jakiś chłopczyk który szedł ze świecą, bo była noc. Bardzo się go bałam, więc starałam się być cicho. Kiedy młodzieniec podszedł do mojego drzewa upuścił świece i moje drzewo stanęło w płomieniach. Nagle wyskoczyłam z drzewa i byłam bardzo zła na chłopca, ale potem bardzo go polubiłam. Ten chłopiec miał na imię Seth. Poszłam z chłopcem do mojego królestwa by lepiej poznał driady.

Potem poszliśmy do mojej kuzynki najady która pokazała nam piękne miejsce do zamieszkania. Seth miał siostrę Kendre która żyła w tym rezerwacie, ale miał też dziadka Stana Sorensona, babcie Ruth Sorenson, Dale'a swojego kumpla który jest w jego wieku i służącą nieśmiertelniczkę Lenę. Najada nazywała się Wera.

Seth i jego rodzina założyli dom tam gdzie poleciła im Wera. Seth i ja chodziliśmy codziennie do lasu, aż pewnego dnia Seth'a porwał jakiś dziwny stwór! Szukałam go wszędzie, ale go nie znalazłam, więc w końcu poszłam do wyroczni, która powiedziała mi, że Seth'a porwał Uki do swej jamy. Najszybciej jak mogłam udałam się tam.

                                                                C.D.N.

Golem

    Dawno temu w wakacjach. Ja skoczył szkolę, misie znudziło być w domu i mama powiedziała. Ze pojadę do babci ja . Myślał ze ja z rodzicami pojadę do morza.No co ta jest ciekawe ze babcia nie ma internetu i telewizora.Mama powiedziała ze ja wiedziałem babcie tylko raz i to było kiedy byłem mały. Mama zbierała zecy do bagażnika auto karu. Nie wiedziałem gdzie mieszka babcia, tomu spytałem mamę.Mama powiedziałam ze na wsi.Ja mówił co zile, na wsi nie ma co robisz tam sam tylko kozy i krowy.Mama mówiła ze kiedyś tez tam mieszkała. Ot powiedziała ze przyjechali my .

  Babcia ciekała na mi. Kiedy menie zobaczyła bulą zdewowana co ja est takim dorosłym. Ona mieszkała v małym domku. Mama powiedziała dowiedzeni i poechala.  Ja mam na imię Janek, ale babcia zwie mnie Jan.  Babcia gotowała obiad,  mi się nudziło i  ja poszedłem do lasu, tam było dużo drzew. Kiedy chodziłem  zobaczyłem pakunek, z niego wychodziły ryky. Otworzyłem go z nie go wyskoczył golem .On cały bul wy trawie i dębach i krzakach .I miał szkure z gliny, trzy palce na ręnkah.

On się spytał mnie:

- Kto ty?

- Ja Janek.

- A ja Cegła golem.

- Sam inne golemy ?

- Nie wiedziałem .

- A co mi robisz nie ma innyh Golemuf.

- Może będziemy kolegami.

Koniec (Wowa)

Kaczor Donald w Baśnioborze

   Był taki czas, że Kaczor Donald mieszkał w Baśnioborze na skraju lasu. Jego mieszkanie było małe, ale przytulne. Kaczor bał się wychodzić ze swojej posiadłości, ponieważ słyszał, że w lesie jest bardzo niebezpiecznie, mieszkają tam demony, ogry, satyry, trolle. Donald przyjaźnił się ze świnką, lubili razem spędzać czas.

  Pewnego ranka zauważył, że świnki nie ma. Szukał jej bardzo długo, w końcu zrozumiał, że świnka została porwana. Wiedział, że nie ma wyjścia, musi opuścić bezpieczne mieszkanie. Wyruszył na poszukiwanie przyjaciela. Zabrał ze sobą zapas jedzenia i małą poduszkę.

  W lesie usłyszał dziwne dźwięki. Zadrżał. To stado złych hien zbliżało się do niego. Zaczął uciekać najszybciej jak potrafił. Nagle zobaczył wielką mysz, która machała do niego ręką i krzyczała: „Chodź za mną”. Donald zatrzymał się. Mysz przedstawiła się: „Jestem Miki”. Kaczor odpowiedział: „Jestem Donald. Proszę, pomóż mi odnaleźć przyjaciela”. Miki obiecała pomoc, natychmiast zaczęła obmyślać trasę poszukiwań. Pomyślała, że najlepiej najpierw wyruszyć na Górę Rozpaczy.

  Rozpoczęli żmudną wędrówkę. Kiedy już dotarli na miejsce, przeszukali całą górę i wszystkie jaskinie, ale nie znaleźli świnki. Zobaczyli natomiast stado dzikich trolli. Był wśród nich Neron, troll skalny, który posiada kamień jasnowidzenia. Miał duże oczy i długi szary język. Jego skóra przypominała skórę węża. Wiedzieli, że niedaleko jest jama, w której mieszka.

  Zaczęli uciekać, jednak z każdą chwilą tracili siły. Było niebezpiecznie, groźnie i przerażająco. Trolle złapały myszkę i związały sznurami. Na szczęście miała ze sobą mały miecz, więc mogła uwolnić się z pułapki.

  Miki powiedział: „Chodźmy do wiedźmy Muriel i zapytajmy ją, gdzie jest świnka”. Muriel była kiedyś żoną opiekuna Baśnioboru. Podobno była piękna. Teraz miała długie siwe włosy, brakowało jej wielu zębów. Była chuda i pomarszczona. Wyglądała strasznie, można powiedzieć upiornie, koszmarnie.

  W lesie Donald i Miki zostali porwani przez kłusowników. Uratował ich pirat Franek, przyjaciel myszki.

W końcu dotarli do chatki Muriel. Poprosili ją o pomoc. Wiedźma kazała Donaldowi rozwiązać supełek. Kaczor wykonał zadanie. Wtedy usłyszał: „Twój przyjaciel jest w domu”. Donald i Miki początkowo nie uwierzyli, ale pomyśleli, że warto to sprawdzić.  Wrócili do domu i zobaczyli…PANA ŚWINKĘ.

   Donald bardzo się ucieszył. Okazało się, że świnka po prostu poszła na grzyby. 

 Szczęśliwi zasiedli do stołu i zjedli pyszną zupę grzybową. Długo rozmawiali, śmiali się i grali w karty.

  Kaczor uświadomił sobie, że nawet najciemniejszy las nie jest groźny, jeśli ma się przyjaciół.

Jakub